( تاریخی ا ُصول پر )


مَلَکَہ سَخَن (کس اضا(۔۔۔فت نیز ضم س ، فت نیز ضم خ) امذ  

مہارتِ کلام ؛ شعر گوئی کی صلاحیت ۔