( تاریخی ا ُصول پر )


حُسْن دو روزَہ (کس صف ( ـ ـ ـ و مج ، و مج ، فت ز) امذ  

نا پائیدار حُسن ، عارضی خُوبصورتی ، وقتی خوبصورتی .