( تاریخی ا ُصول پر )


حُسْن ِ مَعْنی (کس اضا (--- فت م، سک ع) امذ  

۱ـ باطنی حسن، حسنِ سیرت.
۲ـ معنوی خوبی، فطری یا طبعی خوبی.